Şerefli Kur'an'ın Türkçe Meali; Prof. Dr. İbrahim Esinler'in teviliyle...

(A'râf) 7:88
Dedi mele (ki) büyüklenmiş/kibirlenmiş kimselerdir onun (Şuayb’ın) kavminden/toplumundan: "Mutlak çıkarırız675 seni ey Şuayb! Ve iman47 etmiş kimseleri (de) seninle beraber kentimizden; ya da mutlak dönersiniz675 milletimize301"; dedi (Şuayb): "Şayet kerhen697 olduysak da mı?"
-675-

675Kur'an'ın bütününe baktığımızda açık ve net olarak görürüz ki müşrikler kendilerine zulmettikleri gibi kendi milletlerinden yani dinî öğretilerine tabi olmayan kimselere de zulmederler. Tehditle kendi öğretilerine girmeye zorlarlar. Kabul etmeyenleri yurtlarından çıkarırlar. Sadece Kur'an demeyen ve kendini Muhammedî sanarak mezheplere tabi olan herkes müşriktir. Bu müşriklerin milleti de yani dinî öğretileri de aynıdır. Kendisine tabi olmayanları dövmek, hapsetmek. Namaz kılmayanı dövmek ve hapsetmek. Namaz kılıncaya kadar hapiste tutmak. Sözde dinlerinden çıkanları mürted ilan edip öldürmek.   

-47-

47Akılcı delillerle/kanıtlarla emin olma.

-301-

301Dinî öğreti, dinî inanç, dinî camia, dinî cemiyet, dinî topluluk, dinî cemaat. 

-697-697İstemeyerek, istemeye istemeye, gönülsüz olarak, tiksinerek, iğrenerek.


null
(A'râf) 7:88

#

Kelime

Anlam

Arapça

Kök

1

kale

dedi

قَالَ

قول

2

l-meleu

mele

الْمَلَأُ

ملا

3

ellezine

kimseler

الَّذِينَ

-

4

stekberu

büyüklenmiş/kibirlenmiş

اسْتَكْبَرُوا

كبر

5

min

 

مِنْ

-

6

kavmihi

kavminden onun (Şuayb’ın)

قَوْمِهِ

قوم

7

lenuhricenneke

mutlak çıkarırız seni

لَنُخْرِجَنَّكَ

خرج

8

ya şuaybu

ey Şuayb

يَا شُعَيْبُ

-

9

vellezine

ve kimseleri

وَالَّذِينَ

-

10

amenu

iman etmiş 

امَنُوا

امن

11

meake

seninle beraber

مَعَكَ

-

12

min

 

مِنْ

-

13

karyetina

kentimizden

قَرْيَتِنَا

قري

14

ev

ya da

أَوْ

-

15

leteudunne

mutlak dönersini

لَتَعُودُنَّ

عود

16

fi

 

فِي

-

17

milletina

milletimize

مِلَّتِنَا

ملل

18

kale

dedi

قَالَ

قول

19

evelev

şayet

أَوَلَوْ

-

20

kunna

olduysak da mı

كُنَّا

كون

21

karihine

kerhen

كَارِهِينَ

كره


1042|7|88|قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَنُخْرِجَنَّكَ يَٰشُعَيْبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَٰرِهِينَ
88. Kâlel meleullezînestekberû min kavmihî le nuhricenneke yâ şuaybu vellezîne âmenû meake min karyetinâ ev le teûdunne fî milletinâ, kâle e ve lev kunnâ kârihîn(kârihîne).